« سرو روان »

بی تو  ای سرو  روان با  گل و گلشن چه کنم
زلف سنبل چه کشم عارض سوسن چه کنم
آه  کـــز  طعنـــه  بـد  خــــواه  ندیـــدم  رویـــت
نیست   چون   آینـه‌ام  روی  ز  آهن  چه کنم
برو  ای  ناصح  و   بر  درد کشان  خرده   مگیر
کار فرمای   قدر  می ‌کند   این   من  چه کنم
برق غیرت چو  چنین می‌ جهد از مکمن غیب
تو  بفرما   که  من  سوخته   خرمـن  چه کنم

شاه  ترکان  چو پسندید و  به چاهـم انداخت
دستگیـر  ار  نشـود   لطف   تهمتن   چه کنم
مددی   گر  به   چراغی    نکند   آتش    طور
چاره    تیره    شب    وادی    ایمن   چه کنم
حافظا  خلد   برین  خانه  موروث   من  است
اندر  این   منـزل    ویرانه   نشیمن   چه کنم

/ 0 نظر / 8 بازدید